Stanisław Rzewuski herbu Krzywda, pseud.: Stanisławski Stanisław, (ur. 24 czerwca 1806 w Wiedniu, zm. 2 lipca 1831 w Krakowie) – badacz literatury i filolog, historyk filozofii i filozof, historyk i wojskowy.
Życiorys Syn Wacława Seweryna – Emira, podróżnika i orientalisty i Aleksandry Franciszki z Lubomirskich, artystki i pisarki. Był starszym bratem Leonsa (Leona). Dzieciństwo spędził w Wiedniu i Opolu Lubelskim. Pierwsze nauki pobierał w Wiedniu, a następnie z bratem Leonem studiował (1822/1823-1823/1824) na uniwersytecie w Paryżu, gdzie w roku 1824 uzyskał doktorat filozofii. Do kraju powracał przez Niemcy, Austrię i Czechy. W Warszawie uczęszczał (1824/1825-1825/1826) do tamtejszej Szkoły Aplikacyjnej Artylerii i Inżynierii. W roku 1827 otrzymał stopień podporucznika w stacjonującej w Grójcu 1. lekkiej kompanii artylerii pieszej Królestwa Polskiego. Z powodu przebytego wcześniej zapalenia płuc, był wielokrotnie urlopowany i wyjeżdżał na leczenie do wód.
W roku 1828 (nie w 1831 jak podaje pamiętnik jego matki) poślubił Józefę Walicką (secundo voto Zdzisławową Zamoyską).
W roku 1829 otrzymał przydział do służby w Arsenale i zamieszkał w Warszawie. Zmarł w wieku zaledwie 25 lat, w Krakowie 2 lipca 1831.