Romuald Olaczek (ur. 8 stycznia 1934 w ŁowiczuKto jest kim w botanice polskiej, (red: Zbigniew Mirek, Lucyna Musiał, Jan J. Wójcicki), wyd. Instytut Botaniki im. W. Szafera, Kraków 1995, s. 256-257) – polski przyrodnik i działacz na rzecz ochrony przyrody, profesor Uniwersytetu Łódzkiego.
Życiorys W 1956 ukończył studia na Uniwersytecie Łódzkim, następnie podjął pracę na macierzystej uczelni. W 1963 obronił pracę doktorską, habilitował się w 1972, w 1983 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego. W latach 1976–1981 był dyrektorem Instytutu Biologii Środowiskowej UŁ, w latach 1981–1993 kierownikiem Katedry Botaniki, w 1993 został dyrektorem Instytutu Ekologii i Ochrony Środowiska.
Jest specjalistą w zakresie geobotaniki i konserwatorskiej ochrony przyrody. Łączy działalność naukową z czynnym zaangażowaniem w zachowanie terenów cennych przyrodniczo, m.in. poprzez projektowanie i planowanie obszarów chronionych. Od lat bardzo aktywny w dziedzinie popularyzacji wiedzy przyrodniczej i krajoznawczej, jest autorem m.in. książek poświęconych polskim obszarom chronionym oraz popularnego słownika szkolnego Ochrona przyrody i środowiska.