Krążowniki śmigłowcowe thumb|Śmigłowcowiec „Moskwa” Krążowniki śmigłowcowe wprowadzono w niektórych państwach od lat 60. XX wieku, nie jest to jednak klasa liczna – na świecie powstało jedynie kilka takich okrętów. Pierwszymi z nich były dwa włoskie krążowniki rakietowe typu Andrea Doria, w służbie od 1964 roku, przenoszące po 3-4 śmigłowce, a następnie jeden powiększony okręt z 1969 roku (6-9 śmigłowców). Drugim państwem budującym krążowniki śmigłowcowe był ZSRR, w którym powstały dwa okręty typu Moskwa z 1967 roku, przenoszące po 14 śmigłowców. Głównym ich przeznaczeniem tych było zwalczanie okrętów podwodnych przy pomocy śmigłowców, a oprócz tego, uzbrojone były w kierowane pociski przeciwlotnicze. Bywał tak też klasyfikowany francuski okręt „Jeanne d’Arc” z 1964 roku, służący do zwalczania okrętów podwodnych, celów desantowych i szkolnych (klasyfikowany we Francji po prostu jako śmigłowcowiec, zaliczony do grupy okrętów lotniczych). Wszystkie te okręty wyróżniały się konstrukcyjnie posiadaniem silnego uzbrojenia na pokładzie dziobowym, dalej nadbudówki, a pokładu lotniczego na śródokręciu i rufie. Oprócz nowo budowanych okrętów, na przełomie lat 60. i 70. na śmigłowcowe przebudowano dwa brytyjskie krążowniki lekkie typu Tiger (po 4 śmigłowce) oraz peruwiański „Aguirre” (ex. holenderski „De Zeven Provinciën”, 3 śmigłowce).