Hale Mirowskie – dwie bliźniacze hale targowe znajdujące się na warszawskim Mirowie, przy placu Mirowskim 1 (hala zachodnia) oraz placu Żelaznej Bramy 1 (hala wschodnia).
Historia Zespół budynków przy placu Mirowskim był pierwszym kompleksem hal targowych wzniesionym w Warszawie na przełomie XIX i XX wieku. Hale umożliwiały m.in. lepszą organizację handlu i podniesienie warunków higienicznych sprzedaży dzięki przeniesieniu jej z otwartej przestrzeni do zamkniętych pomieszczeń.
Hale Mirowskie wybudowano w latach 1899–1902 w miejscu częściowo rozebranego zespołu Koszar Mirowskich. Ich budowa w tym miejscu przerwała Oś Saską. Kamień węgielny położono 15 października 1899 rokuFranciszek Galiński: Gawędy o Warszawie. Warszawa: PIW, 1960, s. 269.. Nazwa hal, przejęta od nazwy koszar, pochodzi od nazwiska Wilhelma Miera.
Projektantami hal byli: Bolesław Miłkowski (konstrukcja), Ludwik Panczakiewicz (elewacje) oraz Apoloniusz Nieniewski i Władysław Kozłowski (oprawa architektoniczna). Były to dwa budynki o długości 95,4 m i szerokości 42,8 m. Metalowe konstrukcje hal wykonała warszawska spółka K. Rudzki i S-ka. Nad wejściami umieszczono cynkowe kartusze z warszawską Syreną. Koszt budowy hal wyniósł 1,4 mln rubli.