thumb|Pozostałości instalacji V3 w Zalesiu na Wolinie (2008) thumb|Przekrój lufy działa według projektu inżyniera Louis-Guillaume Perreaux (1878) thumb|Rekonstrukcja, przekrój działa V-3 w Mimoyecques V3 – jedna z trzech niemieckich broni odwetowych (niem. Vergeltungswaffe), zaprojektowanych podobnie jak latająca bomba V-1 i rakieta V-2 w okresie II wojny światowej, jednakże w odróżnieniu od V-1 i V-2, V-3 nie była rodzajem pocisku kierowanego, lecz działem, w którym prędkość pociskowi nadawały eksplozje, wywoływane kolejno w miarę poruszania się ładunku wewnątrz lufy.
Niekiedy mianem V-3 określane są błędnie pociski Wasserfall lub nigdy nieukończone kontynuacje projektu V-2, które w założeniach miały docierać do wschodnich wybrzeży Stanów Zjednoczonych (rakieta dwustopniowa A-9/A-10).
Historia Prace rozpoczęto w 1943 w Hillersleben koło Magdeburga oraz w Zalesiu na południe od Międzyzdrojów na wyspie Wolin, gdzie zainstalowano trzy działa V-3.