za Mieczysławem Najdorfem), Buenos Aires (1961, dz. I m. wspólnie z Miroslavem Filipem), Zevenaar (1961, I m.), Tel Awiwie (1966, II m. za Svetozarem Gligoriciem), Uzicach (1966, dz. I m. wspólnie z Aleksiejem Suetinem), Vrnjackiej Banji (1967, turniej strefowy, II m. za Borislavem Ivkovem), Bad Pyrmont (1970, dz. I m. wspólnie z Mato Damjanoviciem i Hansem-Joachimem Hechtem), Luksemburgu (1971, dz. I m. wspólnie z Peterem Delym), Houston (1974, II m. za Robertem Hübnerem), Wracy (1975, turniej strefowy, dz. I m. wspólnie z Florinem Gheorghiu) oraz Londynie (1983, dz. I m. wspólnie z Jurijem Razuwajewem i Johenm Nunnem).
Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 1976 r., z wynikiem 2525 punktów dzielił wówczas 54-59. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie dzieląc 3-5. miejsce wśród jugosłowiańskich szachistów. Od 1987 r. nie uczestniczy w turniejach klasyfikowanych przez Międzynarodową Federację SzachowąFIDE rating history :: Matanovic, Aleksandar. Według retrospektywnego systemu Chessmetrics najwyżej notowany był w styczniu 1958 r., zajmował wówczas 14.