Uniwersytet wyraził zgodę na studia w trybie eksternistycznym. Siostry kształciły się pod okiem prof. Józefa Sawiczewskiego, który udzielał im lekcji m.in. z botaniki, zoologii i mineralogii w swojej aptece Pod Słońcem (w przytomności przyzwoitki). Egzamin magisterski również przeprowadzono nie na Uniwersytecie, lecz w szpitalu, w dodatku bez udziału prorektora i dziekana wydziału. W dniu 28 sierpnia 1824 roku siostry Studzińskie uzyskały tytuły magistra farmacji.
Był to precedens, ustawodawstwa innych krajów dopiero w latach 60. XIX wieku pozwoliły kobietom na studia farmaceutyczne, które jako studia zawodowe były pierwszym kierunkiem dozwolonym dla kobiet. Następnym razem Uniwersytet Jagielloński studentki farmacji przyjął dopiero w 1894 roku, były to Jadwiga Klemensiewicz, Janina Kosmowska i Stanisława Dowgiałło, które zakwalifikowały się spośród 64 kandydatek. Pierwsze studentki medycyny rozpoczęły naukę natomiast w 1900 roku. Pierwszą kobietą, która założyła własną aptekę była zaś Antonina Leśniewska. Pierwszy doktorat w historii polskiej farmacji uzyskała w 1939 roku Anna Peraus-Pilecka.
29 października 1825 Filipina wyjechała do Poznania i tam objęła opiekę nad apteką szpitalną, którą z powodzeniem prowadziła przez lata.
Zobacz też Nawojka Artykuły panieńskie
Przypisy
Kategoria:Polscy farmaceuci Kategoria:Polskie szarytki Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego