Film ponownie wszedł na ekrany 15 lutego 1978 z przywróconymi scenami jako „dzieło sztuki”.

W Stanach Zjednoczonych Salò miał premierę w 1977 roku. Kopie rozpowszechniane w Niemczech były ocenzurowane, a dopiero w 1978 roku ujrzał światło dzienne w tymże kraju, między innymi ku dezaprobacie prawicowego „Die Welt”, którego reportażystka Salcia Landmann uznawała wypuszczenie filmu za „całkowity zanik wstydu i obrzydzenia”, a także „symptom śmiertelnej choroby Europy Zachodniej”. Film w latach 1975–1993 i 1998–2010 nie był dopuszczany do wyświetlania w Australii. Nie został wyświetlony m.in. w Malezji, Singapurze, Iranie, Sri Lance i Indiach. W Wielkiej Brytanii, zanim dopuszczono film do dystrybucji w wersji nieocenzurowanej, funkcjonowała specjalna wersja przeznaczona dla branży filmowej – filmoznawców, krytyków, reżyserów, scenarzystów – z wyciętymi sześcioma minutami i ze specjalnym czterominutowym prologiem, w którym prezentuje się uzasadnienie decyzji urzędu cenzora.