Tymczasem Latour-Maubourg rozkazał Polakom zaatakować jeszcze raz przeciw dywizji Cole’a. Uderzając, zmiażdżyli kompanie fizylierów znajdujące się na skrzydłach i wprowadzili zamęt wśród pozostałych. Następnie zaatakowali cztery bataliony portugalskiej piechoty, gdzie powitał ich ciągły ostrzał z karabinów. Zostali odparci, chociaż pojedynczy ułani docierali do czworoboków brytyjsko-portugalskiej piechoty i zaznaczyli tam swoją obecność. Niedługo potem pośpiesznie zaczęli się wycofywać z powodu silnego ostrzału karabinowego. W tym momencie kawaleria francuska zaczęła wkraczać do boju, lecz do tego czasu linie brytyjskie zdążyły się ponownie zreorganizować i francuscy dragoni zostali odparci.
Lansjerzy zebrali swoje trofea oraz jeńców i zabrali ich na tyły. Kiedy mijali rozbitą francuską piechotę zaczęli krzyczeć „Towarzysze, nie poddawajcie się! Vive l’Empereur! Vive l’Empereur!”. Triumfalnie pokazywali zdobyte sztandary i Francuzi zgotowali im głośny aplauz. Niestety ułani byli zmuszeni opuścić większość zdobytych dział, ponieważ francuscy żołnierze ukradli ich konie pociągowe, i jak się później okazało wraz z nimi sztandar 1/3 Regimentu piechoty brytyjskiej.