thumb|Grób gen. von Beselera na Cmentarzu Inwalidów w Berlinie (2011) Hans Hartwig von Beseler (ur. 27 kwietnia 1850 w Greifswaldzie, zm. 20 grudnia 1921 w Neu-Babelsberg) – niemiecki wojskowy, generał pułkownik, generał-gubernator warszawski, naczelny dowódca Polskiej Siły Zbrojnej.
Życiorys Urodził się w rodzinie profesora uniwersyteckiego. Wstąpił do armii pruskiej w 1868 i trafił do Batalionu Pionierów Gwardii. W jego szeregach walczył w wojnie francusko-pruskiej lat 1870–1871, podczas której awansował na podporucznika (niem. Secondeleutnant). Od 1884 roku, będąc już w stopniu kapitana (niem. Hauptmann), służył w sztabie 30. Dywizji Piechoty. W 1893 roku, trafił do Ministerstwa Wojny, gdzie został szefem 1. Wydziału Armii Departamentu Wojny. Sześć lat później objął stanowisko jednego z kwatermistrzów w Sztabie Generalnym i awansował na generała majora (niem. Generalmajor). Od 1904 roku był szefem wojsk inżynieryjnych i komendantem twierdz i na tym stanowisku awansował w generała porucznika (niem. Generalleutnant). W 1910 roku, w stopniu generała piechoty (niem. General der Infanterie) przeszedł na wojskową emeryturę z prawem do noszenia munduru Batalionu Pionierów Gwardii.