– nazwa japońskich sił lądowych, utworzonych w 1867 roku. Działalność armii kierowana była przez Cesarską Kwaterę Główną (Dai-hon'ei) oraz Ministerstwo Wojny Japonii (Rikugun-shō, dosł. Ministerstwo Armii).
Historia Cesarska Armia Japońska powstała w 1867 roku w czasie restauracji Meiji (lata 1868–1912). Zakończył się wówczas okres rządów siogunów rodu Tokugawa, przywrócono pełną władzę cesarzowi, nastąpił okres otwarcia i modernizacji na wzór zachodni. Wprowadzono powszechny i obowiązkowy pobór do wojska.
Armię Cesarską utworzono przy współpracy Francji i Prus. Z czasem japońskie siły lądowe stały się najsilniejszą armią w Azji, doskonale wyszkoloną i uzbrojoną. Jednakże w porównaniu do ówczesnych europejskich armii, japońskie siły lądowe były słabiej wyposażone w artylerię, czołgi czy inne wozy bojowe. Wraz z rozwojem lotnictwa, utworzono także siły powietrzne.