Po klęsce kolejnego powstania ponownie przedostał się do Turcji. W kolejnej wojnie rosyjsko-tureckiej w 1877 jako pułkownik (według innych źródeł major) był twórcą i dowódcą Legionu Polskiego (w sile około 65 ludzi) działającego w ramach armii tureckiej. Idea legionu miała oparcie w planach politycznych Anglii i protekcję tzw. Rządu Narodowego, powstałego z księciem Adamem Sapiehą (1828-1903) na czele w 1877 r. w Wiedniu za wiedzą i zgodą Austrii, do mobilizowania opinii polskiej przeciw Rosji. Organizatorzy liczyli na pozyskiwanie uciekinierów i jeńców z wojska rosyjskiego, w którym znajdowały się tysiące PolakówB.Brodecki, "Szypka i Plewna 1877", Warszawa 1986, s.218-219. Poległ wskutek ran odniesionych w (Eski Zagra to osmańska nazwa miasta dziś znanego jako Stara Zagora) w Bułgarii. Zmarł w Szumli (obecnie Szumen).
Przypisy
Józef Kategoria:Oficerowie Legionu Polskiego na Węgrzech Kategoria:Polacy w Imperium Osmańskim 1795–1918 Kategoria:Polacy we Francji 1795–1918 Kategoria:Polscy uczestnicy wojny krymskiej 1853–1859 (strona turecka) Kategoria:Dowódcy oddziałów powstania styczniowego Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Kostangalią Kategoria:Urodzeni w 1810 Kategoria:Zmarli w 1877 Kategoria:Żołnierze Dywizji Kozaków Sułtańskich Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Zasługi Wojskowej (Węgry) Kategoria:Żołnierze powstania listopadowego