Miał z nią kilkoro dzieci, między innymi oficerów British Army; Matthew Howard-Gibbonsa, Edwarda Howard-Gibbonsa i sir Williama Woodsa.
Powszechnie znany jako „pijany książę”, Norfolk był jednym z najbliższych przyjaciół księcia-regenta. Był powszechnie uważany za człowieka jowialnego i cokolwiek sprośnego. Krążyły o nim różne plotki, przykładowo taka, że jego słudzy kąpali go tylko wtedy, gdy był pijany, gdyż na trzeźwo nigdy by się nie dał wykąpać. Kiedy skarżył się pewnego razu, że bezskutecznie próbował wszelkich możliwych kuracji na reumatyzm, otrzymał odpowiedź: Milord może by spróbował założyć czystą koszulę. Książę sfinansował również przebudowę rodowej rezydencji Arundel Castle w latach 1787–1815, płacąc za to 600 000 funtów.
Książę Norfolk był członkiem Towarzystwa Steku i Wołowiny, powstałego w 1735 r. jako reakcja na wpływy kuchni francuskiej, popularnej w okresie georgiańskim. Norfolk był wielkim amatorem wołowiny i potrafił podczas jednego posiłku zjeść 4 pokaźne steki. Towarzystwo zbierało się o godzinie 17 od listopada do czerwca. Liczyło 24 członków (honorowym, 25 członkiem, był książę-regent).
Książę zmarł w 1815 r. nie pozostawiając po sobie legalnego potomstwa. Wszystkiego jego tytuły przejął jego kuzyn, Bernard.
Charles Howard Kategoria:Urodzeni w 1746 Kategoria:Zmarli w 1815