Następnie jako wspólnik prywatnej firmy zajmował się działalnością doradczą w zakresie funduszy unijnych.
Prowadził także działalność dydaktyczną w ramach warsztatów w Krajowej Szkole Administracji Publicznej i na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW.
23 listopada 2005 został podsekretarzem stanu w Ministerstwie Gospodarki. Po powołaniu pierwszego rządu Donalda Tuska pozostał na tym stanowisku. W latach 2005–2011 pełnił także funkcję krajowego koordynatora współpracy RP-OECD.
18 listopada 2011 prezydent Bronisław Komorowski powołał go na urząd ministra środowiska w drugim rządzie Donalda Tuska. Podczas Konferencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu (COP 19) odbywającej się w listopadzie 2013 w Warszawie objął funkcję przewodniczącego konferencji z kadencją do czasu następnej konferencji w 2014 w Limie. 27 listopada 2013 odwołany przez prezydenta Bronisława Komorowskiego ze stanowiska ministra. W tym samym miesiącu objął stanowiska pełnomocnika rządu do spraw polityki klimatycznej i sekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska, które zajmował do listopada 2015.
Został dyrektorem Instytutu Zielonej Gospodarki i prezesem Fundacji Promocji Pojazdów Elektrycznych.
Odznaczenia W 2017 odznaczony Legią Honorową V klasy.