Przywilej koszycki (przywilej generalny) – przywilej nadany 17 września 1374 roku polskiej szlachcie przez króla Ludwika Węgierskiego w Koszycach w zamian za uznanie przez szlachtę praw do korony polskiej jednej z jego córek. Przywilej ten był prawną kontynuacją przywileju budzińskiego z 1355 roku, w którym ustanowiono generalną zasadę dziedziczenia tronu w razie bezpotomnej śmierci Kazimierza Wielkiego przez Ludwika Węgierskiego (układ o przeżycie).
Treść Przywilej koszycki był przywilejem generalnym, który obejmował cały kraj i odnosił się tylko do stanu szlacheckiego – nie dotyczył stanu chłopskiego, mieszczaństwa oraz duchowieństwa, które później otrzymały od Ludwika Węgierskiego osobne przywileje. Treść przywileju zredagował kanclerz koronny Zawisza z Kurozwęk.