Przygody białokurierskie opisał w swej książce „Biali Kurierzy” Tadeusz Chciuk ps. Marek Celt, nadając mu zasłużony tytuł „Króla Kurierów”. Mistrzowsko używał zarówno języka sienkiewiczowskiego, jak i lwowskiego „bałaku”.
Szczęśliwie odnaleziony w 1991 w Kraju Krasnojarskim, do Polski przyjechał na stałe wraz z całą rodziną w 1992 roku, po 52 latach niewoli. Zamieszkał początkowo w Szczecinie, gdzie przez kilka lat próbował prowadzić pizzerię, podarowaną mu przez właścicielkę. Spotykał się też z harcerzami z 25.SJDH „CELT” im. Białych Kurierów, którym opowiadał o swoich wojennych i powojennych przeżyciach, a także o przygodach harcerskich. Po upadku pizzerii przeprowadził się do Legnicy, gdzie zmarł w 2000 roku.
Historię Małego Władzia i jego perypetie ze sprowadzeniem do Polski całej rodziny najobszerniej opisał Jan Szatsznajder w książce Dopisany życiorys... Władysława Ossowskiego Wrocław, 1994, Wyd. „W kolorach tęczy”.
Bibliografia Celt, Marek (1986). Biali Kurierzy. Wydawnictwo LTW, Dziekanów Leśny. Szatsznajder, Jan (1994). Dopisany życiorys... Władysława Ossowskiego. Wyd. „W kolorach tęczy”, Wrocław IPN: Polskie Podziemie 1939–1941. Od Wołynia do Pokucia. cz. 2, Warszawa-Kijów 2004, Wyd. Rytm, str.