thumb|200px|Tablica poświęcona Hieronimowi z Wielunia umieszczona na murach dawnego Kolegium Pijarskiego w Wieluniu Hieronim Spiczyński, inna forma nazwiska: Hieronim z Wielunia, Hieronim (Jarosz) Spyczyński, pseud.: Polyconius, H. P.(?), H. S. K. C.(?), H. S. S.(?) (ur. przed 1500, zm. latem roku 1550 w Krakowie) – patrycjusz i rajca krakowski, lekarz królewski, pisarz-botanik, poeta, tłumacz i wydawca.

Życiorys Urodził się przed rokiem 1500, jako syn Bartłomieja Pokona. W roku 1517 został przyjęty w poczet studentów Akademii Krakowskiej, której nie ukończył. Był patrycjuszem i rajcą krakowskim, herbu Abdank. Posiadał sporą wiedzę przyrodniczą, medyczną i astronomiczną. Prawdopodobnie był lekarzem Zygmunta Augusta. Zajął się tłumaczeniami z języka łacińskiego na polski. Był pierwszym znanym tłumaczem Pisma Św. z łaciny na polski wydanego drukiem (Ecclesiastes, księgi Salomonowe, 1522). Opracował i wydał drukiem zielnik O ziołach tutecznych i zamorskich..., tłumaczył Erazma z Rotterdamu. Brał udział w walce o prawa języka polskiego w Krakowie, domagając się w roku 1536 głoszenia kazań w kościele Panny Marii po polsku. W zamian za zasługi został nobilitowany. Ożenił się z bogatą mieszczanką krakowską Elżbietą (Anną) Cypserową. Zmarł w Krakowie, latem roku 1550 (po 25 maja).