Nafta pozbawiona ciężkich składników nie kopciła przy spalaniu.
Powstanie i popularyzacja thumb|Model zbliżony do niezachowanego prototypu lampy Łukasiewicza. W oryginale zbiornik i kominek nie były ze szkła, a odpowiednio z blachy oraz miki. Muzeum Regionalne PTTK w Gorlicach. Za twórcę lampy naftowej, w jej użytkowej, klasycznej formie uznaje się Ignacego Łukasiewicza, który zaprojektował jej prototyp wykonany następnie przez blacharza Adama Bratkowskiego. Nowa konstrukcja powstała w celu oceny efektywności nafty, do czego nie nadawały się popularne lampy olejne (ich zbiorniki przy zastosowaniu nafty ulegały rozsadzeniu). Nowa lampa projektu Łukasiewicza była masywna i składała się z cylindrycznego blaszanego zbiornika na naftę, który służył jako zabezpieczenie przed ewentualnym wybuchem paliwa jakie miały miejsce w lampach olejowych. Na zbiornik założona była metalowa rura z okienkiem z miki i otworami zapewniającym przepływ powietrza. Zanurzony w zbiorniku knot otworem wyprowadzony był ponad zbiornik do metalowej rury. Wystający z rury knot zapewniał siłami kapilarnymi dopływ nafty i powstawanie oparów, które się paliły. W marcu 1853 pierwsza lampa naftowa zabłysła we lwowskiej aptece Piotra Mikolascha, w której pracował ŁukasiewiczWacięga S., 2016: Galicyjscy pionierzy przemysłu naftowego w II połowie XIX wieku.