Ochotniczy Legion Flandryjski (fl. Legion Flandern, niem. Freiwilligen-Legion Flandern) – kolaboracyjna formacja zbrojna złożona z Flamandów w służbie Niemiec podczas II wojny światowej.
Historia Po zajęciu Belgii przez Niemców flamandzkie organizacje faszystowskie i nacjonalistyczne, w tym głównie Flamandzki Związek Narodowy (Vlaams Nationaal Verbond) Gustave'a de Clerq'a, postanowiły rozpocząć rekrutację do niemieckiego wojska w celu walki z „zagrożeniem bolszewickim”. Jeszcze pod koniec 1940 r. i na początku 1941 r. powstały dwie pierwsze ochotnicze jednostki wojskowe złożone z belgijskich Flamandów – Pułk „Westland” i Pułk „Nordwest”, które weszły następnie w skład 5 Dywizji Pancernej SS „Wiking”.
Jednakże wobec dużego napływu ochotników, którym Niemcy obiecywali zachowanie stopni i wysługi lat ze służby w armii belgijskiej, postanowiono z części kandydatów do Pułku „Nordwest” sformować ochotniczą jednostkę. Powstała ona w lipcu 1941 r. pod nazwą Flandryjski Legion Ochotniczy. Początkowo używano też nazw Verband Flandern, Landessverband Flandern czy Bataillon Flandern. Do Legionu byli przyjmowani mężczyźni w wieku od 17 do 40 lat z preferowaniem rezerwistów armii belgijskiej.