– po II rozbiorze w zaborze rosyjskim. 1810 r. – pożar miasta, uszkodzony został kościół katolicki pw. Trójcy Przenajświętszej. 1832 r. – kasata klasztoru dominikanów po powstaniu listopadowym, a po powstaniu styczniowym kościół dominikanów zamieniono na cerkiew. 1901 r. – powstanie Towarzystwa Pożyczkowo-Oszczędnościowego powołanego przez E. Woyniłłowicza. 1904 r. – oddano do użytku szpital, którego fundatorem był Wojciech Radziwiłł. mały|Rynek z kościołem dominikanów ok. 1929 r. mały|Kościół św. Trójcy w czasach II RP mały|Koszary w Klecku w czasach II RP 20 kwietnia (3 maja) 1917 roku – po raz pierwszy możliwe było zorganizowane w mieście obchodów przyjęcia Konstytucji 3 maja W okresie międzywojennym w Polsce. 6 sierpnia 1919 – zajęcie Klecka przez wojska polskie pod dowództwem gen. bryg. Adama Mokrzeckiego. 12 lutego 1920 r. – Wybory do Rady Miejskiej w Klecku (opublikowano w Dzienniku Urzędowym Zarządu Cywilnego Ziem Wschodnich nr 7 z dnia 31.01.1920) 18 marca 1921 r. – w wyniku postanowień traktatu ryskiego Kleck powrócił do Polski. 30 września 1921 – w Klecku mieszkało 5671 osób, w tym: 4190 wyznania mojżeszowego, 937 prawosławnych, 342 katolików, 219 wyznania mahometańskiego, 1 ewangelik.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kleck · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.