thumb|Grób Jerzego Rachwała na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Jerzy Rachwał (ur. 9 września 1920 we Włocławku, zm. 12 grudnia 2016) – polski podharcmistrz.
Życiorys Urodził się w rodzinie nauczycielskiej o silnych tradycjach niepodległościowych. Dziadek ze strony matki brał udział w powstaniu styczniowym, a wuj walczył w Legionach. Ojciec, Józef Rachwał był działaczem pierwszych drużyn skautowych (V Drużyna Skautów Krakowskich w latach 1912–1914 – świadectwo weryfikacyjne l. 16 z dn. 19.11.1937).
Jerzy Rachwał wstąpił do harcerstwa w 1933 roku. Początkowo był w VIII Kieleckiej Drużynie Harcerskiej im. Henryka Sienkiewicza. Przyrzeczenie harcerskie złożył 22 kwietnia 1934 roku. 3 grudnia 1935 roku powierzono mu zorganizowanie XVI Kieleckiej Drużyny Harcerskiej im. Stefana Czarnieckiego, w której pełnił funkcję drużynowego do 1938 roku. Uczestniczył w licznych obozach i zimowiskach.
W okresie II RP zdobył poniższe stopnie: młodzika (14 lutego 1934), wywiadowcy (23 kwietnia 1934), ćwika (27 stycznia 1936), harcerza orlego (22 lipca 1939).