Zdolności Pujola stały się tematem licznych studiów naukowych w okresie jego życia. Pujol przeprowadził nawet specjalną demonstrację dla stowarzyszenia lekarzy w szpitalu w Saint-André. Dzięki temu możliwe jest ustalenie, jaki był mechanizm jego zdolności. Wbrew swojemu pseudonimowi Pujol nie emitował gazów jelitowych. Wciągał odbytem powietrze, następnie wypuszczał je i nadawał mu wibracje, kurcząc mięśnie zwieracza odbytu. Widzowie nie czuli więc przykrych zapachów, wrażenia ograniczały się do sfery akustycznej.
Po wybuchu I wojny światowej przerwał karierę sceniczną i powrócił do Marsylii oraz do swojego wyuczonego zawodu. Później uruchomił fabrykę herbatników w Tulonie. Zmarł w wieku 88 lat i został pochowany na cmentarzu w miejscowości La Valette-du-Var. Chociaż Uniwersytet Paryski oferował rodzinie Pujola znaczne sumy pieniędzy za przekazanie jego ciała do badań naukowych, nie wyraziła ona na to zgody.
Działalność Josepha Pujola była przedmiotem zainteresowania historyków kultury i sztuki. W dziele biograficznym poświęconym życiu Pujola z 1967 roku tak opisywano jego umiejętności:
Zobacz też gazy jelitowe w kulturze i sztuce
Przypisy
Linki zewnętrzne – biografia Josepha Pujola
Kategoria:Artyści związani z Marsylią Kategoria:Artyści związani z Paryżem Kategoria:Francuscy artyści Kategoria:Pochówki we Francji Kategoria:Urodzeni w 1857 Kategoria:Zmarli w 1945