Inspekcja Weterynaryjna (IW) – organ nadzoru powołany na mocy ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej w celu kontrolno-nadzorczym w dziedzinie zdrowia publicznego, epidemiologii oraz higieny.
Historia Dekretem Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego 13 stycznia 1919 r. wyłączono służby weterynaryjne z kompetencji Ministra Spraw Wewnętrznych i przekazano do kompetencji Ministra Rolnictwa i Dóbr Państwowych, który powołał Sekcję Weterynaryjną, zajmującą się kwestiami legislacyjnymi, oraz Urząd Weterynaryjny, zajmujący się zwalczaniem chorób zakaźnych zwierząt. W 1920 r. powołano wojewódzkich inspektorów weterynaryjnych oraz powiatowych lekarzy jako ich aparat pomocniczy. W 1921 r. Sekcję Weterynaryjną przekształcono w Departament Weterynarii. Po przekształceniu Ministerstwa w 1932 r. w Ministerstwo Rolnictwa i Reform Rolnych, został w nim utworzony Departament Wytwórczości Zwierzęcej i Weterynarii (od 1933 r. Departament Produkcji Rolnej i Weterynarii). Również w 1933 r. powołano Głównego Inspektora Weterynaryjnego, któremu podlegały terenowe organy weterynaryjne, a w 1937 r. Państwową Radę Weterynaryjną przy ministrze rolnictwa. W 1938 r. w Departamencie Weterynarii wyodrębniono Wydział Zdrowotności Zwierząt i Wydział Nadzoru Weterynaryjnego nad Obrotem.