Wyłączenie alleliczne, wykluczanie alleliczne – proces, w którym ulega ekspresji tylko jeden allel genu, podczas gdy drugi allel jest wyłączany. Zjawisko to odgrywa istotną rolę w rozwoju limfocytów B, gdzie umożliwia każdemu dojrzałemu limfocytowi B ekspresję tylko jednego typu immunoglobuliny. W rezultacie każdy limfocyt B rozpoznaje tylko jeden antygen. Ma to znaczenie, ponieważ współekspresja obu alleli w limfocytach B może prowadzić do autoimmunizacji i wytwarzania autoprzeciwciał.
Wykluczenie alleliczne może wynikać z różnych mechanizmów regulacyjnych. W jednym z nich jeden allel ulega wyłączeniu na poziomie transkrypcji, w efekcie czego transkrybowany i eksprymowany jest wyłącznie drugi allel; zjawisko to może być częściowo związane ze zmniejszeniem poziomu metylacji allelu ulegającego ekspresji. Innym mechanizmem są asynchroniczne procesy związane z dojrzewaniem przeciwciał: oba allele mogą być transkrybowane, lecz tylko jeden z nich prowadzi do powstania funkcjonalnego białka.