thumb|Grób Iwony Zaborowskiej-Baer na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Iwona Zaborowska-Baer (ur. 10 marca 1928 w Płocku, zm. 28 grudnia 2005 w Warszawie) – scenograf teatralny, malarka.
Życiorys Ukończyła studia na Wydziale Plastyki Przestrzennej Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Łodzi.
Jako scenograf zadebiutowała w 1954 w Teatrze Nowym w Łodzi. W latach 1971–1999 współpracowała m.in. z: Teatrem im. Siemaszkowej w Rzeszowie, Teatrem Powszechnym i Teatrem Muzycznym w Łodzi, Teatrem Ziemi Mazowieckiej, Teatrem Ochoty i Teatrem Polskim w Warszawie.
W roku 2000 odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Została pochowana na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A 3 Tuje rz. 3 m. 10)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Scenografia w Teatrze Telewizji 7 lipca 1969 – M. Gogol, Rewizor, reż. W. Zatorski 1 marca 1974 – B. Wasiljew, Tak tu cicho o zmierzchu, reż. Tadeusz Worontkiewicz 13 września 1974 – A. Arbuzów, Stracony syn, reż. T. Worontkiewicz 20 kwietnia 1987 – W. Bogusławski, Henryk VI na łowach, reż. Bogdan Baer 20 lipca 1987 – A. Fredro, Jestem zabójcą, reż. B. Baer 1 kwietnia 1995 – Molier, Lekarz mimo woli, reż. B.