Przed ujęciem przez wroga i śmiercią lub niewolą ocaliła go trójka członków francuskiego ruchu oporu. Za okazaną odwagę otrzymał Krzyż Wybitnej Służby.
Po wojnie chciał kontynuować pracę w filmie. Zaangażował się do ekipy kręcącej w Dartmoor sceny plenerowe. Następnie został trzecim asystentem reżysera Alexandra Kordy. Po kilku latach osiągnął stanowisko pierwszego asystenta. Kolejnym etapem jego kariery była praca z reżyserem Carolem Reedem, który stał się jego mentorem. W 1952 zadebiutował jako samodzielny reżyser filmem The Ringer. Wyreżyserował 22 filmy, w tym cztery o przygodach agenta 007. W 1974 londyńska gazeta „Evening Standard” przyznała superprodukcji Żyj i pozwól umrzeć swoją coroczną Evening Standard British Film Award. Jego późniejsze obrazy nie zyskały już dużej popularności. Widzowie i krytycy wystawili niskie oceny m.in. zrealizowanemu w 1978 filmowi wojennemu z gwiazdorską obsadą – Komandosi z Navarony, będącego kontynuacją Dział Navarony z 1961 (w reżyserii J. Lee Thompsona).