Jedyny prototyp, wykorzystujący metalową kulkę obracającą się na dwóch pokrytych gumą rolkach, został objęty tajemnicą wojskową.
Inny trackball został zbudowany przez brytyjskiego elektrotechnika Kenyona Taylora we współpracy z Tomem Cranstonem i Fredem Longstaffem. Taylor był członkiem Ferranti Canada i w 1952 roku pracował przy projekcie DATAR dla Royal Canadian Navy. DATAR pod względem koncepcji był podobny do projektu Benjamina. Trackball używał 4 dysków do określania ruchu, po dwa dla kierunków w osiach X i Y. Ruch kulki powodował obrót dysków, które okresowo stykały ze sobą przewody powodując wysłanie impulsu. Na podstawie zliczania tych impulsów można było określić ruch kulki. Komputer wyliczał trasy i przesyłał je do okrętów za pomocą sygnałów radiowych przy użyciu pulse-code modulation. Wynalazek ten nie został opatentowany, lecz był również objęty tajemnicą wojskową.