Sam tytułowy koń może być odbierany w tym kontekście jako symbol męskiego, romantycznego wzorca zachowań i aspiracji, opartych m.in. na reprodukcji postaw heroizmu i gloryfikacji ułańskiej fantazji, obowiązujących i promowanych pośród ówczesnych elit i przenoszących się także na pozostałe warstwy społeczne. Nie bez znaczenia wydaje się tutaj motyw, w którym tytułowa Lotna przechodzi do rąk rotmistrza z rąk umierającego, starego ziemianina, zaś później w ręce kolejnych oficerów, aż do pochodzącego z ludu żołnierza, za którego sprawą koń musi zostać ostatecznie uśmiercony. Tytułowa klacz może być wobec tego także odczytywana jako symbol ożywczego ducha narodu, lub nawet samej przedwojennej Polski.
Obsada Jerzy Pichelski – rotmistrz Chodakiewicz Adam Pawlikowski – porucznik Witold Wodnicki Jerzy Moes – podchorąży Jerzy Grabowski Mieczysław Łoza – wachmistrz Latoś Bożena Kurowska – Ewa Bronisław Dardziński – bimbrownik Irena Malkiewicz – hrabina Artur Młodnicki – pułkownik Wiesław Gołas – żołnierz łapiący kury Karol Rómmel – proboszcz Henryk Cudnowski – właściciel Lotnej;