Utwór nie przypadł do gustu władzom bolszewickim ze względu na sławę oraz satyryczny wydźwięk skierowany w politykę radziecką – z tego powodu Zamiatin dostał zakaz publikacji na terenie ZSRR i został wyrzucony ze Związku Pisarzy ZSRR (w 1934 roku został ponownie przyjęty do Związku Pisarzy ZSRR na rozkaz Józefa Stalina).
W 1931 w liście do Stalina zwrócił się z prośbą o zezwolenie na emigrację. Na początku następnego roku wyjechał do Francji i zamieszkał w Paryżu.
W 1935 roku, już jako emigrant, brał udział w antyfaszystowskim kongresie pisarzy w obronie kultury jako członek sowieckiej delegacji. Kontynuował karierę pisarską, zaczął pisać scenariusze do filmów wraz z Jakiem Companeezem.
Zmarł na zawał serca 10 marca 1937 w Paryżu. Pochowany jest w Cimetière de Thiais (cmentarz w Thiais) w 21 dywizji, linia 5, mogiła 36.
Wybrana twórczość {| |valign=top|
Powieści 1920 – Myksiążki – recenzje, opisy, oceny, opinie, dyskusje. (ros. Мы) – w Polsce wydana po raz pierwszy w 1989 przez Wydawnictwo Alfa, Warszawa 1935 – Bicz Boży (ros. Бич Божий) – powieść niedokończona
Nowele 1912 – Ujezdnoje (ros. Уездное) 1913 – Na kuliczkach (ros. На куличках) 1914 – Ałatyr (ros. Алатырь) 1917 – Wyspiarze (ros. Островитяне) 1918 – Siewier (ros. Север) 1921 – Łowca ludzi (ros. Ловец человеков)