Plotkowano o jej częstym przebywaniu w klasztorze bernardynek, gdzie miała myć posadzkę lub leżeć krzyżem w kościele, prosząc Boga o wybaczenie. Zmarła 18 grudnia 1862 roku, mając lat 80. Pochowano ją w Krakowie, a po kilku miesiącach trumnę przewieziono do Góry Ropczyckiej.
Losy Katarzyny Starzeńskiej, obok takich postaci jak Wacław Rzewuski czy Wacław Zaleski, opisał w książce Siedem ekscelencji i jedna dama (pierwsze wydanie Tow. Wyd. Rój, Warszawa 1939) Aleksander Piskor, poświęcając jej najdłuższy z zawartych tam esejów biograficznych.
Bibliografia . Baza Jerzego ks. Czartoryskiego – cz.I006305 Boniecki Adam, Herbarz polski – 12.270.442 Boniecki Adam, Herbarz polski – 8.619.60 Dunin-Borkowski Jerzy Sewer Teofil, Starzeński h. Lis, w: Rocznik Szlachty Polskiej 1883, s. 312. Lenczewski Tomasz, Genealogia rodów utytułowanych – ut.18.2.13 Piskor Aleksander, Siedem ekscelencji i jedna dama, Warszawa 1939
Katarzyna Starzeńska Kategoria:Urodzeni w 1782 Kategoria:Zmarli w 1862