Karol Pazurek (ur. 17 grudnia 1905 w Katowicach, zm. 6 stycznia 1945 w okolicy Miechowa) – polski piłkarz występujący na pozycji napastnika, reprezentant Polski w latach 1927–1935.
Kariera klubowa Grę w piłkę nożną rozpoczął w klubie Turngemeinde Katowice. Następnie występował w Pogoni Katowice oraz – podczas odbywania służby wojskowej – w WKS 73 pp Katowice. W 1929 roku przeniósł się do Garbarnią Kraków, gdzie pozostał przez 9 lat. W sezonie 1931 zdobył z tym klubem mistrzostwo Polski. W 1938 roku przez krótki okres występował w Polonii Warszawa. Po wybuchu II wojny światowej grał w założonym przez nazistowskich okupantów zespole DTSG Krakau (Gauliga Generalgouvernement).
Kariera reprezentacyjna 19 czerwca 1927 zadebiutował w reprezentacji Polski w towarzyskim meczu z Rumunią w Bukareszcie (3:3), w którym zdobył gola. Ogółem w latach 1927–1935 rozegrał w drużynie narodowej 16 oficjalnych spotkań i strzelił 4 bramki.