Jean-Louis-Ébénézer Reynier (ur. 14 stycznia 1771 w Lozannie, zm. 27 lutego 1814 w Paryżu) – francuski generał pochodzenia szwajcarskiego służący w okresie Pierwszej Republiki Francuskiej oraz I Cesarstwa.
Po zabójstwie generała Klébera w Egipcie, generał Menou przejął dowodzenie jego nad armią. Mając bardzo mały szacunek dla zdolności wojskowych Menou, Reynier często kłócił się z nim, wyrażając swoje niezadowolenie innym oficerom. W związku z tym został aresztowany i odesłany do Francji w 1801.
Reynier zabił generała Destainga w pojedynku, ponieważ został on zobowiązany do aresztowania Reyniera. To zabójstwo oraz fakt, że próbował opublikować w prasie atak na Menou sprawiły, że został wygnany z Paryża na dłuższy czas.
Dowodził podczas bitwy pod Maidą 4 lipca 1806, gdzie wojska francusko-polskie poniosły dotkliwą klęskę w walce z mniej liczebną ekspedycją brytyjską.
Podczas bitwy pod Lipskiem korpus saksoński Reyniera zdradził Francuzów i przeszedł na stronę wroga.