mały|Grób Sygurda Wiśniowskiego Sygurd Wiśniowski (ur. 6 kwietnia 1841 w Paniowcach Zielonych na Podolu, zm. 23 kwietnia 1892Będkowski M., 2014. we LwowieSpis ważniejszych miejscowości w powiecie starokonstantynowskim, Stary Konstantynów – nakładem niektórych ziemian wołyńskich 1910, s. 252.Słownik biograficzny historii Polski, [red] Anna Kosmomulska, Grażyna Plater, Andrzej Zieliński. T. II. Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo, Wrocław 2005, s. 1638.) – polski pisarz, reportażysta, tłumacz, nowelista, felietonista, podróżnik.
Życiorys Urodził się 6 kwietnia 1841 roku w Paniowcach Zielonych w powiecie borszczowskim, w Galicji, w polskiej rodzinie ziemiańskiej Wiśniowskich, był synem Antoniego i Anny z Szawłowskich. Ukończył gimnazjum w Stanisławowie, studiów wyższych nie podjął. W latach 1858–1859 podróżował do Turcji i Rumunii oraz do Włoch. Należał do oddziałów Garibaldiego, następnie studiował w Polskiej Szkole Wojskowej w Cuneo. Od roku 1862 do 1872 podróżował i pracował w Australii, Nowej Zelandii i na Fidżi. Pracował tam także jako poszukiwacz złota, pracownik rolny, marynarz i dziennikarz. W 1872 roku wrócił do Polski. Jego felietony z podróży ukazywały się w „Gazecie Narodowej” wydawanej we Lwowie. Zostały zebrane i wydane wspólnie w roku 1873 pt. Dziesięć lat w Australii.