Ivan Kukuljević Sakcinski (ur. 29 maja 1816 w Varaždinie, zm. 1 sierpnia 1889) – chorwacki historyk, pisarz i polityk, jeden z przywódców ruchu iliryjskiego.
Działalność Kukuljević-Sakcinski był aktywnym działaczem ruchu iliryjskiego. Zaangażował się szczególnie w przeniesienie go w początku lat 40. XIX w. na arenę polityczną Chorwacji, czego efektem było założenie w 1841 r. Iliryjskiej Partii Narodowej (od 1843 r. – Partii Narodowej). 2 maja 1843 r. jako pierwszy wystąpił w chorwackim saborze w języku chorwackim, co stanowiło wyraz sprzeciwu przeciwko próbom madziaryzacji (dotąd obrady saboru toczyły się po łacinie).
Podczas Wiosny Ludów, wobec braku wyraźnych koncesji rządowych na rzecz Chorwacji mimo znacznego zaangażowania tej ostatniej po stronie Wiednia, Kukuljević-Sakcinski przeszedł do opozycji wobec bana Josipa Jelačicia (wraz z innymi działaczami skupionymi wokół pisma Slavenski Jug).
W okresie po Wiośnie Ludów działalność polityczna została poddana rygorystycznej kontroli władz. Z tego powodu wielu byłych działaczy iliryjskich zaangażowało się w działalność kulturalną i naukową. Kukuljević-Sakcinski założył w 1850 r.