Józef Kruża (ur. 19 marca 1928 w Mieścinie, zm. 6 stycznia 1996 w Tczewie) – polski bokser, mistrz Europy.
Syn Jana. Boksował w latach 1945-1956 w klubach OM TUR Tczew, Zjednoczeni Bydgoszcz, Zjednoczeni Łódź, CWKS Warszawa i Wisły Tczew. Odniósł życiowy sukces podczas Mistrzostw Europy w Warszawie w 1953 zdobywając złoty medal w kategorii piórkowej. W finale (który odbywał się dzień po tym, gdy dowiedział się o śmierci swojego nowo narodzonego dziecka) pokonał Rosjanina, Aleksandra Zasuchina, wzbudzając euforię w Hali Mirowskiej.
Był dwukrotnym mistrzem Polski wadze piórkowej w 1952 i 1953. Dwa razy był też wicemistrzem: w 1947 w wadze koguciej i w 1949 w piórkowej. Cztery razy boksował w reprezentacji Polski w latach 1952–1954, odnosząc 2 zwycięstwa i ponosząc 2 porażki. Ogółem stoczył 255 walk (227 zwycięstw, 7 remisów i 21 porażek).
Największe sukcesy odniósł jako zawodnik CWKS Warszawa, zarówno indywidualnie jak i drużynowo, gdzie zdobył też dwukrotnie drużynowe mistrzostwo Polski w latach 1951/52 i 1952/53.