Historia malarstwa olejnego Pierwsze świadectwo wykorzystania techniki olejnej w malarstwie pochodzą z czasów starożytnych. W średniowieczu technika olejna wykorzystywana była rzadko. W XV wieku w Niderlandach technika zaczęła stopniowo zyskiwać popularność, a następnie zaczęto ją stosować w innych częściach Europy. Zasadniczo receptura produkowania farb nie uległa zmianie przez ponad 300 lat, aż do początków XX wieku. Pierwszą ważną zmianą było rozpoczęcie „pakowania” w tuby ołowiano-cynowe (co umożliwiło bezproblemowe przenoszenie farb w plener – to rozwiązanie technologiczne znacząco wpłynęło na rozwój impresjonizmu), a następnie aluminiowe. W toku dalszego rozwoju w celu zmniejszenia ceny farb stopniowo zastąpiono większość pigmentów naturalnych pigmentami syntetycznymi (proces ten zapoczątkowano w XIX wieku, a zakończono w latach 50. XX wieku). Pod koniec XX wieku dokonano przełomu technologicznego, tworząc farby olejne wodorozcieńczalne.
Techniki malarstwa olejnego Istnieją (nie licząc technik eksperymentalnych) zasadniczo dwie podstawowe techniki malarstwa olejnego: