Książkę zrecenzował Paweł Dunin-Wąsowicz dla czasopisma Lampa. Podkreślając swoje negatywne opinie na temat wcześniejszej twórczości Pilipiuka (cyklu o Jakubie Wędrowyczu i serii Kuzynki), stwierdził, że zbiór opowiadań „zaskoczył go nadzwyczaj pozytywnie”, co więcej, ocenił książkę jako jedną „z najlepszych ostatnio polskich książek fantastycznych”. Opowiadanie Samolot do dalekiego kraju uznał za hołd dla Aleksandra Grina; opowiadania 2586 kroków i Wieczorne dzwony ocenił jako bardzo udane mieszanki horroru i thrilleru, pisząc, że „Pilipiukowi udało się w nich dotknąć mroków duszy ludzkiej”; Atomową ruletkę zaliczył do „polskiej fantastyki mocarstwowej” i pochwalił za „imponującą spójnością intrygi”. Za najlepsze opowiadanie uznał Mars 1899, chwaląc je za „przekonujące opisanie zatarcia wydarzeń” (tu, historycznego kontaktu z Obcymi). W moim bloku straszy, Strefa i Bardzo obcy kapitał ocenił bardziej krytycznie jako raczej naiwne satyry. W podsumowaniu napisał, że „pomysłowość autora szczęśliwie przyćmiewa tym razem jego przeciętność stylistyczną i drobne wpadki faktograficzne”.