Ugrofiński charakter narodowy – formalnie – ma pięć republik-podmiotów Federacji Rosyjskiej: Republika Karelii – Karelowie stanowią 9,2% ludności, Republika Komi – Komiacy stanowią 25,2% ludności, Republika Maryjska – Maryjczycy stanowią 42,3% ludności, Republika Mordwy – Mordwini stanowią 40,0% ludności, Republika Udmurcji – Udmurci stanowią 29,5% ludności, oraz jeden okręg autonomiczny – Chanty-Mansyjski Okręg Autonomiczny - Jugra, w którym Chantowie stanowią 1,2% ludności, a Mansowie – 0,69%.
Ugrofinowie wyodrębnili się w wyniku rozpadu wspólnoty uralskiej – oddzieleniu gałęzi samojedzkiej – w IV tysiącleciu p.n.e. Brak źródeł pisanych i niejednoznaczność danych archeologicznych nie pozwalają na dokładne usytuowanie kolebki ludów ugrofińskich. Dane językowe pozwalają na ustalenie, że leżała ona w strefie tajgi, albo tuż na wschód od środkowego Uralu, na zachodnich rubieżach Niziny Zachodniosyberyjskiej (gdzie znaleziono wykopaliska ugrofińskie i samojedzkie z IV tysiąclecia p.n.e.), albo na zachód od środkowego Uralu, na wschodnich krańcach Niżu Wschodnioeuropejskiego, między Uralem a Kamą (gdzie identyfikuje się z nimi kulturę ceramiki grzebykowej). Mimo stosunkowo niewielkiej liczebności (20–100 tysięcy) ludy ugrofińskie zamieszkiwały wtedy rozległe tereny. Dokonywały również ekspansji, głównie na zachód.