Kamil Piotr Sipowicz (ur. 23 lipca 1953 w Otwocku) – polski historyk filozofii, pisarz, poeta, autor tekstów piosenek, dziennikarz, rzeźbiarz i malarz, doktor nauk humanistycznych. Członek Akademii Fonograficznej ZPAV i Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.
Życiorys Pierwsze lata życia spędził w rodzinnym domu w Świdrze, dokąd rodzina matki przeprowadziła się w okresie II wojny światowej. Jego ojciec szybko rozstał się z matką i Kamil Sipowicz sporo czasu pomieszkiwał u innych członków rodziny, m.in. w Płocku. W 1964 przeprowadzili się do mieszkania przy Marchlewskiego 55 na osiedlu Muranów Zachodni w Warszawie.
Tytuł magistra uzyskał na Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie (1974–1979). Studia doktoranckie realizował na Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium (1980–1982) i Wolnym Uniwersytecie Berlińskim (1982–1988). W trakcie studiów w Niemczech uczestniczył w seminariach prowadzonych przez m.in. Hermana Kringsa oraz Ernsta Tugendhata, które zainspirowały go do własnych badań filozoficznych. Posiada stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie filozofii (tytuł rozprawy doktorskiej: Zagadnienia nieautentyczności i degeneracji w filozofii Martina Heideggera). Na jej podstawie w roku 2005 opublikował w wydawnictwie Aletheia książkę pt.