Wykluczony z partii w maju 1981.
Od 24 września 1974 do marca 1976 był ministrem górnictwa i energetyki, a od marca 1976 do 31 marca 1977 był ministrem górnictwa w rządach Piotra Jaroszewicza. 14 stycznia 1978 został przedstawicielem Polski w Międzynarodowej Organizacji Pracy w Genewie z tytułem radcy-ministra pełnomocnego.
W 1955 otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi.
Życie prywatne Syn Wincentego i Władysławy z domu Dobrak, miał czterech braci. Był żonaty z Heleną.
Przypisy
Bibliografia Michał Czajka, Marcin Kamler, Witold Sienkiewicz, Leksykon Historii Polski, Warszawa 1995 Informacje w BIP IPN Tadeusz Mołdawa, Ludzie władzy 1944–1991, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1991, str. 383
Kategoria:Absolwenci Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie Kategoria:Członkowie Komitetów Miejskich PZPR Kategoria:Członkowie Komitetów Zakładowych PZPR Kategoria:Członkowie Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Katowicach Kategoria:Delegaci na zjazdy PZPR Kategoria:Deportowani na roboty przymusowe przez nazistowskie Niemcy w Polsce 1939–1945 Kategoria:Ludzie urodzeni w Chełmży Kategoria:Ministrowie PRL Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Osoby pozbawione członkostwa w Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Kategoria:Polscy inżynierowie górniczy Kategoria:Polscy górnicy Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Zmarli w 1991 Kategoria:Zastępcy członków Komitetu Centralnego PZPR