Puszcza Rudnicka – puszcza znajdująca się na południowo-wschodniej Litwie, mająca powierzchnię 37 tys. ha.
Przyroda Puszcza Rudnicka to kompleks biotopów będący niewątpliwie jednym z najwartościowszych terenów w rejonie. W okolicy Zygmunciszek, na wysokość 30 m wznoszą się wydmy kontynentalne.
Przez Puszczę Rudnicką toczy swe wody Mereczanka, do której uchodzą: Nieprudka, Szpigujec, Duża i Mała Pirczupa, Upiesia. Wisińcza, do której na terenie Puszczy uchodzi Kiernowa, tworzy malownicze starorzecza.
W południowo-wschodniej połaci puszczy Wisińcza wpada do Solczy. Brzegi obu rzek porasta czarna olcha. Położone w dolinie naturalne łąki mają wartość przyrodniczą w skali całego regionu. Rozciągają się tu połacie, wyjątkowe, nie tyle ze względu na rzadkie gatunki roślin, co ze względu na ich wspólnoty. Za Kiernową zaczynają się rozległe starorzecza Wisińczy i ciągną się w stronę jej ujścia do Solczy.
Drzewostan W puszczy przeciętny wiek drzew datuje się na około 50 lat.
Dominują tam lasy sosnowe stanowiące 67% powierzchni. Kolejnym wiodącym rodzajem drzew jest olcha czarna, która stanowi 12%. Duży udział stanowią także jodła oraz brzoza po 10%.