Badania nad czynnikami wpływającymi na percepcję Za początki naukowego zainteresowania tą tematyką uznaje się lata 50 XX wieku. Jerome S. Bruner i Leo Postman rozpoczęli wówczas badania nad tym, jak potrzeby, motywacja i oczekiwania wpływają na ludzką percepcję. Jak pisze J. Bruner w autobiografii to, co oni uznali za „psychologiczny fenomen” warty dalszych badań, prawie sto lat wcześniej Gustav Theodor Fechner, który również zauważył wpływ różnych czynników na ludzką percepcję, nazwał „błędem badania”" i dążył do wykluczenia go z wyników eksperymentów. Tych dwóch psychologów zapoczątkowało tym samym okres w psychologii zwany „nowym spojrzeniem” (New Look), stawianym w opozycji do dotychczasowego podejścia postulującego badanie procesów percepcji niezależnie od otaczającego świata i osoby, która ten świat spostrzega. W swoich badaniach zauważyli oni między innymi, że dzieci, którym pokazuje się atrakcyjną zabawkę i tej samej wielkości zwykłe klocki, uważają zabawkę za większą od klocków, ponieważ ma ona dla nich większą wartość. Wartość tej zabawki dodatkowo rosła w sytuacji, gdy nie można było się nią bawić.