Eustachy Potocki herbu Pilawa (ur. w 1720, zm. 25 lutego 1768 w Radzyniu Podlaskim) – cześnik koronny w 1754 roku, generał artylerii litewskiej w 1759 roku, generał-lejtnant wojsk koronnych w 1752 rokuTomasz Ciesielski, Generałowie wojska koronnego w latach 1717–1763, w: Organizacja armii w nowożytnej Europie: struktura - urzędy - prawo - finanse, Zabrze 2011, s. 463., starosta generalny ruski w latach 1762–1767Urzędnicy województwa ruskiego XIV-XVIII wieku. (Ziemie halicka, lwowska, przemyska, sanocka). Spisy. Oprac. Kazimierz Przyboś. 1987, s. 154., starosta grabowiecki, urzędowski i tłumacki w 1738, starosta dubieński w 1731Urzędnicy województwa ruskiego XIV-XVIII wieku. (Ziemie halicka, lwowska, przemyska, sanocka). Spisy. Oprac. Kazimierz Przyboś. 1987, s. 380., marszałek sejmiku ziemi halickiej w 1756 rokuKuryer Polski, nr CLXIV, 1756, [b.n.s], kawaler Orderu Orła Białego.
Życiorys Wnuk Feliksa Kazimierza, najstarszy syn Jerzego Potockiego, brat: Mariana i Katarzyny Kossakowskiej.
W dzieciństwie otrzymał starostwo dubieńskie. Był uczniem kolegium jezuickiego w Lublinie. Jako młodzieniec odbył podróż do Niemiec i Francji.