Pojazd samowyładowczy – pojazd przeznaczony do przewozu ładunków, wyposażony w mechanizm umożliwiający szybki wyładunek. W transporcie drogowym najczęściej spotykaną odmianą takiego pojazdu jest wywrotka, w której opróżnianie następuje przez przechylenie skrzyni ładunkowej, ale może to być samochód ciężarowy, wózek lub wagon. Do pojazdów samowyładowczych zalicza się jednak także konstrukcje z rozładunkiem poziomym, między innymi pojazdy i naczepy z ruchomą podłogą oraz rozwiązania wykorzystujące system eżektorowy.
Sposoby wyładowania Klasyczne nadwozie samowyładowcze wykorzystuje układ przechylania skrzyni ładunkowej, zwykle z napędem hydraulicznym. Rozwiązanie to stosuje się przede wszystkim do przewozu materiałów sypkich lub zbrylonych.
W pojazdach z ruchomą podłogą wyładunek odbywa się poziomo: hydraulicznie napędzane listwy podłogi wykonują ruch posuwisto-zwrotny i przesuwają ładunek w kierunku tylnej części naczepy. Mechanizm napędu znajduje się pod podłogą, dzięki czemu nie zmniejsza przestrzeni ładunkowej, a układ sterowania może być umieszczony w kabinie kierowcy albo przy tylnej części naczepy.