Ochotniczy Legion Duński (duń. Frikorps Danmark, niem. Freikorps Danmark) – duńska kolaboracyjna formacja zbrojna w służbie Niemiec podczas II wojny światowej. thumb|240px|Ochotniczy Legion Duński w 1941. Historia Krótko po najeździe Niemiec na ZSRR 22 czerwca 1941 r. niewielka duńska partia nazistowska Narodowosocjalistyczna Duńska Partia Robotnicza (Danmarks National-Socialistiske Arbejder Parti) Fritsa Clausena przedstawiła władzom niemieckim projekt utworzenia duńskiej jednostki ochotniczej do walki z Sowietami na froncie wschodnim, dla której zaproponowano nazwę „Frikorps Danmark”. Po zgodzie Niemców i aprobacie rządu duńskiego rozpoczęto rekrutację do Korpusu mężczyzn w wieku od 17 do 35 lat. Wszystkim eksżołnierzom gwarantowano utrzymanie stopni wojskowych i wysługi lat z okresu służby w armii duńskiej.
Zwerbowano ok. 480 ludzi, na czele których stanął płk Christian Peder Kryssing. 19 lipca przeniesiono ich do Hamburga, gdzie sformowano 1 Batalion Frikorps. 10 sierpnia powstał 2 Batalion, w skład którego weszła część żołnierzy duńskich z Pułku „Nordwest” 5 Dywizji Pancernej SS „Wiking”. Do końca 1941 r. łączna liczebność Korpusu wyniosła 1164 żołnierzy. 8 lutego 1942 r. Niemcy pozbawili dowództwa jednostki płk.