Kilka razy reprezentowała Polskę na mistrzostwach świata juniorek, najlepszy rezultat osiągając w 1989 r. w Portoryko, gdzie zajęła VI miejsce w grupie do lat 14. Duże sukcesy osiągnęła w roku 1994: w Gdańsku zwyciężyła w mistrzostwach Polski kobiet oraz wystąpiła w narodowej drużynie na szachowej olimpiadzie w Moskwie, zdobywając (na IV szachownicy) 7 pkt w 11 partiach. W następnym roku reprezentowała Polskę na rozegranym w Nadolu turnieju strefowym (eliminacji mistrzostw świata), zajmując 10. miejsce w stawce 22 zawodniczek (turniej rozegrano systemem szwajcarskim)"Szachista" nr 8/1995, str. 226-228.
1 września 1995 została zawodniczką klubu KKSz Hetman Wrocław. Normy na tytuł mistrzyni międzynarodowej wypełniła w Gdańsku (1994, finał mistrzostw Polski kobiet), Nadolu (1995, turniej strefowy) oraz Lubniewicach (2003, drużynowe mistrzostwa Polski).
Najwyższy ranking w karierze osiągnęła 1 stycznia 1996, z wynikiem 2235 punktów zajmowała wówczas 8.