Karol Fryderyk Ernest de Cocceji, także: Coccei, wymowa: kok'tse:ji, niem. Karl Friedrich Ernst Freiherr von Cocceji (ur. w 1725 w Berlinie, zm. w 1780 w Mohylewie) – generał major wojsk koronnychHenryk P. Kosk, Generalicja polska, t. I, Pruszków 1998, s. 96., baron, wojskowy pruski, angielski, zwolennik króla Stanisława Augusta w czasie konfederacji barskiej.
Ojciec, Samuel von Cocceji, żonaty z generalską córką Johanną Charlottą von Beschefer (zm. 3 maja 1765), spadkobierczynią dużych majątków na Pomorzu, był wybitnym prawnikiem pruskim, Wielkim Kanclerzem i ministrem sprawiedliwości tego kraju w czasach Fryderyka Wielkiego. Karol Fryderyk, jeden z trzech synów Samuela (brat Johann Friedrich był pruskim wojskowym, a najmłodszy Carl Ludwig, mąż osławionej Barbary Campanini, prawnikiem), zaczął swą karierę wojskową w armii pruskiej, gdzie doszedł do stopnia pułkownika. Niezadowolony ze stosunków panujących w Prusiech opublikował parę zjadliwych satyr, które dotarły do króla i wywołały jego niełaskę. Cocceji wziął abszyt z armii pruskiej i zaciągnął się do służby angielskiej, potem, widząc lepsze perspektywy na przyszłość w Rzeczypospolitej, przeniósł się za namową polskich przyjaciół z rodzin Czartoryskich i Poniatowskich w roku 1767 do Polski.