W latach 1974–1980 kontynuując prace dydaktyczne i badawcze równocześnie pełnił funkcje zastępcy dyrektora ds. badawczych nowo utworzonego Instytutu Podstawowych Problemów Marksizmu i Leninizmu przy KC PZPR. W latach 70. był członkiem Rady Redakcyjnej organu teoretycznego i politycznego KC PZPR Nowe Drogi„Nowe Drogi” nr 3/1978, s. 2.. Na VII Zjeździe PZPR w grudniu 1975 wybrany na zastępcę członka Komitetu Centralnego PZPR (do 1980)Zastępcy członków Komitetu Centralnego, "Życie Warszawy", nr 288, 13 grudnia 1975, s. 2..
W 1980 skoncentrował swoją działalność na pracy badawczej i dydaktycznej w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN. Po wprowadzeniu w Polsce stanu wojennego wystąpił z PZPR„Socjologowie poza PZPR i w PZPR”, Informacja Bieżąca PTS, nr 87, grudzień 2008, s. 28.. Zrealizował serię badań nad parlamentarzystami polskimi w oparciu o granty KBN. Prowadził seminaria doktoranckie z socjologii polityki w międzynarodowej Szkole Nauk Społecznych (Graduated School for Social Research) przy IFiS PAN. Po przejściu na emeryturę w roku 1999 nadal prowadził badania nad elitą polityczną i ekonomiczną w IFiS PAN, a zajęcia dydaktyczne koncentrował w Collegium Civitas, gdzie był zatrudniony na etacie.