Część historyków zarzucała Courtois nie tylko zawyżenie statystyk ofiar komunizmu, ale i równoległe zaniżenie liczby ofiar nazizmu, co zdaniem m.in. Jeana Beckera nie tylko nie miało historycznego znaczenia (zwłaszcza w świetle pozostałych zarzutów o zbyt swobodne traktowanie definicji komunizmu), ale i w ostatecznym rozrachunku jedynie wybielało działalność hitlerowców, czyniąc ich zbrodnie stosunkowo mało istotnymi w porównaniu z tymi wywołanymi przez partie komunistyczneLe Livre noir du communisme: de la polémique à la compréhension, Vingtième siècle. Revue d’histoire, n° 59, lipiec-wrzesień 1998, s. 177–179.. Z kolei historyk amerykański J. Arch Getty zarzucił Courtois zbyt uproszczoną arytmetykę ofiar, wspólne zliczanie ofiar świadomych i planowych egzekucji z osobami, które zmarły na skutek niekompetencji władz, także lokalnych, a także problemów wywołanych przez interwencję lub wcześniejszą sytuację w opisanym krajuThe Future Did Not Work, The Atlantic Monthly, Boston, t. 285, marzec 2000, s. 113..

W 1998 w wydawnictwie Le Temps des Cerises ukazała się replika na Czarną księgę komunizmu, zbiór tekstów pod redakcją Gilles’a Perrault'a, Le Livre noir du capitalisme ().