Ratko Kacijan, (ur. 18 stycznia 1917 w Zadarze, zm. 18 czerwca 1949 w Zagrzebiu) – chorwacki piłkarz, występujący na pozycji środkowego napastnika. W swoim czasie tworzył świetny chorwacki duet napastników, wraz z Ivanem "Ico" Hitrecem.
Kariera klubowa Karierę zaczynał w roku 1931, w wieku 14 lat w młodzieżowym klubie ŠK Primorac Belgrad. Później, w roku 1934 wraz z rodziną wrócił do Chorwacji i zamieszkał w mieście Szybenik, a także grał w tamtejszym klubie NK Osvit. Po trzech latach gry w tym zespole, w roku 1937 został zawodnikiem zespołu HAŠK Zagrzeb, z którym rok później (1938) zdobywa mistrzostwo Jugosławii. W roku 1939 przechodzi do zespołu Hajduka Split, gdzie w roku 1940 po pobiciu sędziego zostaje dożywotnio zdyskwalifikowany. Federacja zamieniła mu karę na dwa lata, a sam zawodnik po odbyciu kary był przykładem wzorowego piłkarza i profesjonalisty. Kacijan był znany jako jeden z orędowników reżimu ustaszowskiego Ante Pavelicia. Z Hajduka Split do HAŠK-a powrócił w roku 1943, a od roku 1944 uczestniczył w wyzwoleniu Jugosławii spod faktycznej kontroli hitlerowców. Po zakończeniu wojny rozpoczął występy w nowo utworzonym na gruzach HAŠK-a i innych zagrzebskich klubów, klubie Dinamo Zagrzeb.